W zależności od użytego surowca rozróżnia się ocet spirytusowy (wodny roztwór kwasu octowego), ocet owocowy (z win owocowych), ocet winny (z win gronowych).
W domu przyrządzamy ocet z obierzyn jabłek lub wina owocowego czy gronowego przez pozostawienie otwartej butelki.
O szkodliwości używania octu spirytusowego, szczególnie przez osoby cierpiące na niedomagania przewodu pokarmowego wszyscy wiemy.
Ocet powinien być przeźroczysty o smaku kwaśnym, ale nie gorzkim ani gryzącym. Ocet mętny, z osadem jest szkodliwy dla zdrowia.
Smak i aromat octu winnego i owocowego możemy znacznie uszlachetnić. Ocet aromatyzowany jest niezastąpionym dodatkiem do przyrządzania sosów, majonezów i zakwaszania sałatek.
Ocet estragonowy: 15 dag świeżych listków estragonu zalewamy litrem octu winnego, dodając 3 małe obrane z łuski cebulki (szalotki), pół łyżeczk1 soli, pół łyżeczki cukru. Dobrze zamknięty słoik stawiamy na 8 dni w nasłonecznionym oknie, po czym ocet scedzamy przez gazę i przechowujemy w zaciemnionym miejscu.
Łyżeczka tego octu zmieszana z trzema łyżkami roztopionego masła jest znakomitym „wykończeniem” potraw ze smażonych pieczarek, gotowanych szparagów i innych. Sosem tym skrapiamy potrawę przed podaniem.
Ocet melisiwy:100 g świeżych liści melisy zalewamy 1 l octu i przecedzamy po 14 dniach.
Ocet ten nadaje się szczególnie do zakwaszania sałatek jarzynowych.
Ocet porzeczkowy: do 1 l octu, najlepiej owocowego, dodajemy pół kg rozgniecionych porzeczek, pozostawiamy na tydzień, odcedzamy. Dla zwiększenia trwałości należy go zagotować. W ten sposób można też przygotować ocet malinowy.
Octu tego możemy używać jako dodatku do domowej lemoniady.
Babcia Alina
Foto: archiwum
© Elżbieta Lechowicz 2010. All rights reserved.
© JM Media 2010. All rights reserved.
|