Pierwsze wzmianki o słynnych piernikach pochodzą z około 1380 roku. W 1399 w Malborku Wielki Mistrz nakazywał ich wypiek, by żywić nimi swoje wojsko. Oznaczać może to, że rzemiosło piernikarskie było już w Toruniu na tyle dobrze rozwinięte, że dotarło aż do stolicy państwa Zakonu Krzyżackiego.
Sięgnijmy zatem do tradycyjnej receptury:
Weź miodu praśnego ile chcesz, włóż do naczynia. Wlej do niego gorzałki mocnej sporo i wody, smaż powoli szumując, aż będzie gęsty, wlej go do niecki, przydaj imbiru białego, goździków, cynamonu, gałek, kubebów, kardamonu, anyżu nietłuczonego, skórek cytrynowych drobno krajanych, cukru, ile się będzie zdało, wszystko z gruba przetłukszy wsyp do miodu gorącego, miarkując żeby niezbyt korzenia było, zmieszaj, a jak miód ostygnie że jeno letni będzie, wsyp mąki żytniej, ile potrzeba, umieszaj, niech tak stoi nakryty aż dobrze wystygnie, po tym włóż na stół, gnieć jak najmocniej, przydając mąki ile potrzeba, po tym nakładź cykady krajanej, albo skórek cytrynowych w cukrze smażonych, znowu przegnieć i wraz formuj pierniki wielkie według upodobania, porobiwszy, możesz znowu po wierzchu tu i ówdzie wtykać cykadę krajaną, po wierzchu pozygnowawszy piwem kłaść do pieca i wyjąwszy je jak się przypieką, znowu je sygnować miodem z piwem smażonym i znowu po wsadzeniu do pieca.
Cóż, możemy mieć pewne trudności z upieczeniem pierników według tego przepisu. Dlatego posłużmy się współczesnym przepisem na pierniki „puchate” (naśladujące te oryginalne toruńskie).
PIERNIKI „PUCHATE”.
Składniki (na 30 sztuk):
4 szklanki mąki pszennej, 1 szklanka mleka 3,2%, 1 łyżka sody oczyszczonej, 3/4 szklanki płynnego miodu, 2 łyżki przyprawy do piernika, 1 cytryna, cukier puder, skórka pomarańczowa do dekoracji
Wykonanie:
Do rondelka wsypać cukier i lekko go zrumienić. Dolać płynny miód i mleko oraz wsypać przyprawy. Wszystko razem zagotować, ciągle mieszając. W misce wymieszać mąkę z sodą oczyszczoną. Wlewać powoli do mąki gorącą masę mleczno-miodową. Ciągle mieszając, wyrabiać ciasto, a następnie odstawić je na 2 godziny, by ostygło i wyrosło.
Po tym czasie ciasto rozwałkować na grubość 1,5-2 cm i wykrawać pierniki o dowolnych kształtach. Jeszcze na chwilę odstawić pierniki, po czym ułożyć je na natłuszczonej i posypanej mąką lub bułką tartą blaszce, tak aby były w odstępach ok. 2 cm od siebie.
Piec w rozgrzanym piekarniku (ok. 180 stopni C) przez 15 minut (kolejne partie nawet krócej). Pierniki bezpośrednio po upieczeniu powinny być miękkie, dopiero później twardnieją, dlatego nie należy ich zbyt długo piec. Po przestygnięciu pierniki polukrować i udekorować skórką pomarańczową oraz startą skórką cytrynową.
Oczywiście do pierników i pierniczków najlepiej jest używać miodu naturalnego.
Do wytłaczania pierników panie używają takich samych form jak te sprzed wieków. Na formę nakłada się cienką warstwę surowego ciasta, a następnie wtłacza je do środka za pomocą wałkowania. Po wyjęciu z formy obcina się ostrym nożem resztę ciasta według konturów odciśniętego wizerunku. Następnie gotowe już figurki wypieka się. Pierniki były zazwyczaj barwnie malowane i złocone - tak też dekorują je uczestnicy piernikarskich warsztatów w dusznickim Muzeum.
Tekst i foto:
Barbara Jakimowicz-Klein - potrawyregionalne.pl
© JM Media 2009. All rights reserved.
| 
![[PARTNERZY]egory](http://www.potrawyregionalne.pl/media/Banners/egoryban.jpg)
