CHŁODNIK.

W kuchni staropolskiej chłodniki cieszyły się ogromnym powodzeniem, ale dziś także na nie zasługują. Są bardzo zdrowe, pełne potrzebnych nam witamin, lekkostrawne, niskokaloryczne, znakomite w cieple dni, smakują dorosłym i dzieciom.

W naszej kuchni poczesne miejsce zajmuje chłodnik litewski. Wspomina o nim nawet Adam Mickiewicz w „Panu Tadeuszu”: ...i chołodziec litewski milczkiem żwawo jedli...
Milczkiem i żwawo, bo jest to przysmak nie lada i powinniśmy jeść go jak najczęściej. Muszę zaznaczyć, że przepisów na tę zupę jest bardzo wiele. My też możemy dodać do niej, co mamy, nie martwiąc się brakiem np. cielęciny. Nic też się nie stanie, jeśli zmienimy proporcje.


CHŁODNIK LITEWSKI.

Szklankę kwasu burakowego (kiszonego barszczu) łączymy ze szklanką śmietany i 2 szklankami kwaśnego mleka (można użyć też maślanki, naturalnego jogurtu, w ostateczności kefiru). Dodajemy pęczek posiekanego szczypiorku i pęczek posiekanego koperku, obrany i pokrojony w kosteczkę świeży ogórek. Całość solimy do smaku. Ja dodaję także szczyptę cukru. Można też dodać pęczek umytych i pokrojonych w drobne paski rzodkiewek. Chłodnik mieszamy i wkładamy do lodówki na co najmniej 2 godziny. Do chłodnika, przed podaniem go, możemy dodać ugotowane na twardo, pokrojone w ćwiartki, jajka, a jeśli mamy, to znakomitym dodatkiem będzie cielęcina lub kura upieczona i pokrojona w drobną kosteczkę (łyżka na talerz zupy). Chłodnik powinien być łagodnie kwaskowaty i zimny.


CHŁODNIK POMIDOROWY.

Dwie szklanki soku pomidorowego łączymy z 1/2 litra śmietany, roztrzepujemy, dodajemy pęczek koperku i pęczek szczypiorku (drobno posiekane), sól i pieprz do smaku. Można też dodać szczyptę cukru. Całość mieszamy i podajemy z jajkami ugotowanymi na twardo i pokrojonymi w ćwiartki.


SUROWA ZUPA OWOCOWA.

Pół kg truskawek (poziomek, malin, jeżyn łączymy z cukrem (około 10 dag), miksujemy z 5 szklankami kwaśnego mleka (albo kefiru lub maślanki). Oziębiamy. Podajemy z dodatkiem świeżych owoców, biszkoptami albo herbatnikami.