ŚWIĘTA BOŻEGO NARODZENIA.

Wigilijne drzewko.

Choinka, wigilijne drzewko, symbolizuje „biblijne drzewo wiadomości dobra i zła", zielone drzewko to nadzieja, a świece na choin­ce przypominają przyjście na świat Jezusa Chrytusa - Światłości Świata.
Kolorowe łań­cuchy symbolizują węża i kusiciela, a zawie­szone na choince jabłka - owoce grzechu z rajskiego drzewa.

Choinka nie ma w Polsce długiej tradycji, a przywędrowała do nas z Niemiec. Zwyczaj ten zawładnął Europą i Ameryką Północną, kiedy to nastała moda na rzeczy niemieckie po ślubie brytyjskiej królo­wej Wiktorii z księciem Albertem von Sachsen-Coburg-Gotha w 1840 roku.
Wcześniej, przed choinką, istniał zwyczaj zawieszania u sufitu „podłażniczki", czyli jodełki zawieszonej wierzchołkiem w dół. Podłażniczka, zwana też wiechą, sadem, jeglijką i jutką, pięknie przy­brana symbolizowała wiecznie zielone drzew­ko żywota. Głęboka była wiara, że chroni dom

I mieszkańców przed wszelkim złem.
Dzisiaj, po latach, wraca stary, polski zwyczaj podłaż­niczki, bo czymże ona była, jak nie stroikiem zdobiącym nasze współczesne mieszkanie.


Wróżby i przysłowia.

Do Świąt Bożego Narodzenia odnosi się wiele wróżb:

lub:

„Kiedy Gody jasne, to stodoły ciasne, Kiedy Gody ciemne, to stodoły jasne".

„Boże Narodzenie po lodzie, Wielkanoc po wodzie".

„Jeśli pola zielone, gdy się Chrystus rodzi, Gdy zmartwychwstaje, śnieg z mrozem koła­czom przeszkodzi".

„Adam i Ewa pokazuje, Jaki styczeń i luty po nich następuje".
 

Gdy w dzień Adama i Ewy mróz jest i pięknie, Zima wcześniej pęknie".

A oto przysłowia:

„Koło Św. Ewy (24 grudzień) noś długie cholewy".

„Na Boże Narodzenie weseli się wszelkie stworzenie".

Na Boże Narodzenie Przybyło dnia na kurze stąpienie".


Adam i Ewa.

W dzień Wigilii obchodzą swoje imieniny Adamowie i Ewy. Niezwykle popularne to imiona, choć sama uroczystość przyćmiona jest gwarem wigilijno-świątecznych przygoto­wań, oczekiwaniem na choinkę i prezenty.

Niegdyś 25 grudnia stanowił - w rzymskim cesarstwie - początek roku kalendarzowego. Obchodzono w tym dniu najpierw święto Słoń­ca Niezwyciężonego, zastąpione w czasach chrześcijańskich obchodami Bożego Narodze­nia.
Narodziny Dzieciątka Jezus otworzyły nową epokę w dziejach ludzkości.
O tych, którzy zapoczątkowali te dzieje - prarodzicach naszego rodzaju - przypomina umiesz­czenie wspominku o nich właśnie w przed­dzień świąt.
Zgodnie z biblijną tradycją, tak pięknie wyrażoną w Księdze Rodzaju, Stwór­ca tchnął w glinę życie tworząc pierwszego człowieka, ukoronowanie procesu stworzenia świata. A z Adamowego żebra powstała nieba­wem Ewa. Odtąd Ewy nieodłącznie towarzy­szą Adamom.

Różnie interpretuje się znaczenie tych imion. Ewa to „matka". Adam to „ziemia". Ale lektura starych tabliczek glinianych zapisa­nych dziwnym pismem w formie różnych ko­mbinacji klinów, znalezionych w dzisiejszym Iraku (dawniej zwanym Mezopotamią, jeszcze wcześniej Babilonią, a przed 4-5 tysiącami lat Krajem Szumer i Akkad) pozwala ustalić, że imię praojca ludzkości znane było Szumerom jako „Adamu" - czyli „ojciec mój".
Ciągle wzbogacamy swą wiedzę i odkrywamy, że wiele biblijnych opowieści posiada zdumiewa­jące analogie w mitach zagadkowego ludu Szumerów, który pojawił się nad Eufratem przed 6 tysiącami lat, stworzył wysoką kul­turę, najstarsze na naszej planecie formy pańs­twowości i rozpłynął następnie wśród zasied­lających Mezopotamię plemion semickich na­pływających z Półwyspu Arabskiego - przod­ków dzisiejszych Żydów i Arabów.
Opowieść Szumerów o ich bohaterze narodowym Gilgameszu, który uratował siebie i rodzinę przed straszliwym potopem, jaki pochłonął wszyst­ko, co żywe na ziemi, wykazuje zdumiewające zbieżności z opowieścią o Noem i jego arce.

Adam i Ewa - tak popularni, choć tak mało znani - pojawią się zapewne któregoś dnia być może na jednej z milionów tabliczek gli­nianych, zapisanych dziwnymi klinowymi znakami, nadal ukrytych przed okiem obcego w piaskach pustyni, pokrywającej kwitnące niegdyś ogrody Mezopotamii - ogrody, któ­rych bogactwo i piękno posłużyło Pismu Świę­temu dla stwierdzenia, że tam musieli odejść


Babcia Alina


© Elżbieta Lechowicz 2011. All rights reserved.
© JM Media 2011. All rights reserved.