MIÓD - SUBSTANCJA CZARODZIEJSKA.

Sześćdziesiąt cennych składników.

Pod względem odżywczym miód stanowi niepowtarzalną kompozycję. Jest wysokokaloryczny , łatwo przyswajalny przez organizm. Zawiera ponad 60 składników, niezwykle cennych dla organizmu człowieka. Głównym składnikiem miodów są cukry proste i złożone: glukoza, fruktoza i, lewuloza. Zawiera też miód białka, sole mineralne, kwasy organiczne, witaminy. Cechą miodu jest jego trwałość, ale pamiętajmy, że łatwo wchłania on zapachy. Nie należy więc przechowywać go w naczyniach otwartych lub obok produktow o mocnej woni.


Wrzosowy, lipowy, gryczany...

Miody mają różną barwę w zależności od tego, z jakich kwiatów pszczoły zbierały nektar. Mamy miody nektarowe, spadziowe i nektarowo-spadziowe. Wśród tych pierwszych największą sławą cieszy się miód lipowy, bardzo jasny, pachnący lipą i miętą. Na rynku poszukiwany jest miód gryczany o silnym zapachu i ostrym smaku. Zawiera on wiele cennych mikroelementów, zwłaszcza selen, wzmagający odporność przeciwko wystąpieniu chorób nowotworowych. Miody akacjowe i wrzosowe mają szczególne właściwości odmładzające i uelastyczniające skórę. Bardzo interesującą grupę stanowią miody spadziowe. W jodłowych, świerkowych i dębowych, a niekiedy i i innych lasach pojawiają się drobne kropelki słodyczy opadające na liście i trawy. Niegdyś lud nazywał je „słowiańską manną”, bo uważano, że niebo je zsyła. Spadź jest wytworem mszyc, które żywiąc się liśćmi przyswajają sobie białka, wydalają zaś węglowodany. Słodycz tę zbierają pszczoły i przerabiają na miód. Miód ten zawiera więcej niż inne soli mineralnych, zwłaszcza związków fosforu, wapnia i żelaza. Ma korzenny i żywiczny aromat, barwę ciemną często zielonkawą, a nawet prawie czarną.


Miód i medycyna.

Miodu używano niegdyś do sporządzania maści kojących bóle i gojących rany, a miodowe maseczki piękności używane były już przez nasze prababcie w postaci miodu zmieszanego z sokiem rzeżuchy i aktualne są do dziś. Pół szklanki ciepłej wody z łyżką miodu zażyte na godzinę przed położeniem się zapewnia spokojny sen. Uważa się, że stosowanie miodu przy wrzodach żołądka i dwunastnicy daje dobre rezultaty, jest też pożyteczne przy leczeniu chorób serca i nadciśnieniu, pomaga w leczeniu sklerozy (szklanka soku z cebuli zmieszana z 0,5 kg miodu). Zażywamy ten specjał 3 razy dziennie po łyżce stołowej, na godzinę przed jedzeniem albo 2-3 godziny po jedzeniu. Miód leczy także schorzenia wątroby i pobudza apetyt. Miód jodłowy posiada właściwości bakteriobójcze, gryczany zawiera cenną rutynę, mając więcej żelaza niż inne miody polecany jest przy anemii. Miód z lipy sprzyja wywoływaniu potu. Stosuje się więc go przy przeziębieniach. Najzdrowszy jest oczywiście miód świeży, naturalny, bez żadnych dodatków chemicznych. Nie mają większej wartości tzw. ziołomiody wytwarzane przez podawanie pszczołom nasyconego odpowiednimi substancjami syropu. W miarę możliwości jedzmy więc miód. Szczególnie wartościowy jest on dla organizmu, gdy spożywamy go przy porannym posiłku.