 |
| |
|
|
|
 „Młodsza siostra” oscypka, wpisana na „Listę Produktów Tradycyjnych” prowadzoną przez Ministerstwo Rolnictwa, zarejestrowana w Urzędzie Patentowym, już świeci pełnym blaskiem. 1 grudnia 2009 r., na mocy Rozporządzenia Komisji Europejskiej (WE), nr 1176/2009, opublikowanego w „Dzienniku Urzędowym UE, otrzymała certyfikat „Chronionej Nazwy Pochodzenia (ChNP).
To spektakularny sukces - przede wszystkim - gazdy Kazimierza Furczonia z Leśnicy k/Nowego Targu (na zdjęciu obok).
Jest to czternasty polski produkt regionalny, który trafił na unijną listę. Prawo do jego produkowania będą mieli wytwórcy z powiatów tatrzańskiego i nowotarskiego, a także części powiatów żywieckiego, cieszyńskiego, suskiego, limanowskiego i nowosądeckiego. | | |
| |
Miodem pitnym nazywamy napój otrzymywany drogą fermentacji alkoholowej tzw. brzeczki, czyli wodnego roztworu naturalnego miodu pszczelego. Wśród miodów pitnych wyróżniamy miody naturalne, powstające w wyniku fermentacji roztworu miodu surowego (nie gotowanego) oraz miody sycone, otrzymywane podczas fermentacji miodu uprzednio gotowanego (warzonego).
Od najdawniejszych czasów miód pszczeli służył człowiekowi w jego gospodarstwie domowym. Używano go do słodzenia potraw, wypieku ciast a także do konserwowania żywności. Już w czasach przedchrześcijańskich, na terenach obecnej Polski, używano miodu do sporządzania napojów alkoholowych, miodów pitnych i piwa miodowego.
| | |
| |
W dniu 31 października 2008 r.., w „Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej” (tom 51), ukazało się Rozporządzenie nr 1070/2008, z dnia 30 października 2008 r., rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych (ChOG) nazwę „Rogal świętomarciński”. Będzie ono obowiązywać od 19 listopada br. (w 21 dni po publikacji).
Ten tradycyjny, tak bardzo poznański produkt, został zarejestrowany w grupie środków spożywczych, obok chleba, ciast, ciastek, wyrobów cukierniczych, herbatników i innych wyrobów piekarskich, a ścisłą ochroną otoczona jest nazwa, wygląd, receptura i miejsce wytwarzania.
| | |
| |

„Rydz” (rydzyk, ryżyk, lennica, lnicznik, judra), to potoczna nazwa „lnianki” ( łac. Camelina sativa L.) - jednej z najstarszych uprawnych roślin oleistych, blisko spokrewnionej z rzepakiem.
Poznański botanik prof. Marian Nowiński, pisząc o lniance, zwraca uwagę na znajdowanie nasion tej rośliny podczas prac archeologicznych prowadzonych na Śląsku, Łużycach, w Turyngii i Brandenburgii. Duże ilości nasion znajdowano w wykopaliskach odsłaniających działalność prasłowiańskich ludów kultury łużyckiej oraz na terenie Biskupina, co świadczy o powszechnym występowaniu (a może także uprawie) lnianki już przed trzema tysiącami lat. | | |
| |

To trzeci, po oscypku i bryndzy, polski produkt zarejestrowany przez Komisję Europejską.
Producenci mogą posługiwać się unijnym znakiem „Chronionego Oznaczenia Geograficznego”.
Rozporządzenie nr 483/2008, z dnia 30 maja br., które podpisał Mariann Fischer Boel, zostało opublikowane w „Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej”.
| | |
| |
 Jako pierwszy polski produkt została wpisana do rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych Komisji Europejskiej.
Bryndza podhalańska bez przeszkód przeszła unijną procedurę i uzyskała certyfikat „Chronionej Nazwy Pochodzenia”.
Tylko producenci wytwarzający ją zgodnie ze specyfikacją będą mogli używać nazwy „Bryndza Podhalańska”, a każda próba wykorzystania nazwy dla produktu innego, niż opisany w specyfikacji będzie ścigana przez prawo. | | |
| |

System ochrony nazw geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych jest znakomitą formą promocji nie tylko samych wyrobów, ale także obszarów, z których te produkty pochodzą. Kraje i regiony Unii Europejskiej od lat z powodzeniem korzystają
z tego sprawnie funkcjonującego systemu, czerpiąc z udziału w nim zyski liczone w miliardach euro. Polscy producenci nie pozostają w tyle… | | |
| |
|
|
|
|