Miód z Sejneńszczyny (Łoździejszczyzny”) / Seinų/Lazdijų krašto medus to miód wielokwiatowy pozyskiwany z pasiek położonych na terenie Sejneńszczyźnie i Łoździejszczyźnie. Powstaje na bazie nektaru charakterystycznych dla tego terenu roślin łąkowych i leśnych. Są pośród nich m.in. różne gatunki wierzb, klonów, akacje, malina, kruszyna, koniczyna, mniszek, chabry, bławatki. Dzięki tak różnorodnym pożytkom, miód ten ma bardzo charakterystyczny smak i zapach oraz piękną, ciemnozłotą barwę.
Miód z Sejneńszczyzny jest miodem nektarowym wielokwiatowym. Jest to produkt wyjątkowy i ściśle związany z obszarem, z którego pochodzi. Region ten charakteryzuje się dużym udziałem naturalnych ekosystemów łąkowych, torfowiskowych, zaroślowych oraz leśnych o bogatym składzie florystycznym. Miód wytwarzany jest więc z nektaru kwiatów wielu roślin dziko żyjących, a udział nektaru pochodzącego z upraw rolniczych monokulturowych jest niewielki. Duży udział roślin motylkowych, sprawia, że nektar nadaje miodom pochodzącym z tego obszaru, charakterystyczny, goryczkowy smak (dzięki obecności alkaloidów i glikozydów) i silny aromat powodowany m.in. zawartością kumaryny.
Miód ten posiada zabarwienie od ciemnożółtego do ciemnozłotego. Charakterystyczną cechą miodu jest jego lekkie zmętnienie. Kolor nie powinien być ostry i wyraźny.
Sposób jego zbierania jest ściśle związany z tradycją i umiejętnościami miejscowych pszczelarzy. Wysoki poziom lokalnych umiejętności i dbałości o jakość miodu odzwierciedlają m.in. liczne ograniczenia podczas zbierania miodu (wykorzystanie uli wykonanych z materiałów, których podstawowym składnikiem jest drewno, stosowane zasady dokarmiania, niedopuszczalne jest filtrowanie (odfiltrowywanie pyłków), kremowanie i pasteryzowanie miodu oraz jego sztuczne podgrzewanie - nie można przekroczyć temperatury miodu powyżej 42 st C; odwirowywanie na zimno, które w połączeniu z wyjątkowością obszaru umożliwiają uzyskanie miodu o specyfice określonej w opisie produktu.
O wysokim poziomie umiejętności pszczelarzy świadczy również to, że hodowla pszczół odbywa się w bardzo trudnych warunkach: niskie temperatury, ostre i długie zimy, krótki okres wegetacyjny oraz krótki okres od pierwszego oblotu do pożytku głównego.
Źródło:
Terenowe Koło Pszczelarzy w Sejnach
TU DO POBRANIA:
< - - - - Wniosek o rejestrację
< - - - - - Rozporządzenie KE |