Do naszego kolejnego spotkania (poprzednie podczas Małopolskiego Festiwalu Smaku) doszło niedawno w  Gospodarstwie Pasiecznym „Sądecki Bartnik”, w Stróżach k/Grybowa, na Sadecczyźnie.
Nagrywano tu kolejny program z  cyklu „Kuchnia z Okrasą”.
Odcinki, które powstawały w maju 2009 r., będą podróżami kulinarnymi m.in. po tradycyjnych polskich oraz łemkowskich smakach.

Ekipa przyjechała bowiem do Stróż  z  Podhala, by udać się w dalszą drogę do Wysowej, w przepięknym i równie... smakowitym Beskidzie Niskim.

Dobrego humoru nigdy dość, zatem zapraszamy na wielkanocne spotkanie z kabaretem „Truteń” w 15-lecie jego istnienia.
Najpopularniejszy góralski kabaret występuje w składzie: Stanisław Sularz, Mateusz Papierz, Grzegorz Bochnak, Paweł Czech i Krzysztof Gocał.
Podczas nagrania wielkanocnego programu telewizyjnego wzmocniła go kapela w składzie: Stanisław Bukowski z Czarnego Dunajca oraz Robert i Krzysztof Czechowie, bracia Pawła oraz dziewczęta z zespołu „Tatry”, z Ratułowa.

Kocha góry, najbliższy jej Beskid Sądecki i jego kulturę, a szczególnie folklor górali rytersko-piwniczańskich zwanych czarnymi góralami. Z niepokojem obserwuje, jak szybko zanika kultura ludowa.

Znany gawędziarz z Kościeliska, choreograf, przewodnik i  ratownik tatrzański, folklorysta, tancerz, śpiewak, popularyzator folkloru góralskiego, honorowy członek Związku Podhalan, kierownik zespołu regionalnego im. Klimka Bachledy w Zakopanem, autor wielu programów góralskich dla zespołów polonijnych.

Swoje gawędy publikuje głównie na łamach prasy regionalnej (m.in. "Tygodnika Podhalańskiego"). Zebrało je i wydało w kilku tomikach krakowskie wydawnictwo ”Miniatura”.  Jest także ”żelaznym” uczestnikiem ”Sabałowych Bajań”, z których co roku przywozi nagrody.

Innowator, polski pionier wprowadzania do przechowalnictwa jabłek specjalnych komór z kontrolowaną atmosferą typu ”ULO”.

Jest absolwentem geografii UJ. Pracę magisterska - o dość skomplikowanym dla laika tytule - napisał o Bieszczadach. Tytuł Master of Business Administration (MBA) - Strategical Management - National Louis University Chicago USA  - uzyskał w 2002 r. Odbył także studia podyplomowe z zarządzania zasobami ludzkimi w nowosądeckiej WSB-NLU.

Swoje wykształcenie pogłębia na studiach doktoranckich w warszawskim Oddziale Polskiej Akademii Nauk, a pracę doktorską poświęci m.in. zmianom w środowisku geograficznym Beskidu Sądeckiego.

Panią Franciszkę spotkaliśmy w  sierpniu na ”Sabałowych Bajaniach” w Bukowinie Tatrzańskiej. W ich tegorocznej, jubileuszowej edycji zajęła II miejsce w kategorii gawędziarzy ludowych.

Po raz kolejny spotkaliśmy się podczas niedawnych Targów Rzemiosła Wszelakiego, towarzyszących VII Międzynarodowemu Festiwalowi Koronki w Bobowej.

Na Ziemi Gorlickiej i całym Pogórzu jest pani Franciszka bardzo dobrze znaną animatorką kultury, ale przede wszystkim malarką, poetką i rzeźbiarką.

Rodowity bobowianin, z  zawodu technik przetwórstwa mięsnego. Masarzem został za namową kolegi. Przez wiele lat pracował w nowosądeckich zakładach mięsnych jako klasyfikator bydła. Jest także cukiernikiem - wspólnie z żoną Małgorzatą produkującym tradycyjne lody sprzedawane w Bobowej i Grybowie.

Dwaj dorośli synowie: Tomasz (informatyk) i Grzegorz (wuefista) są nauczycielami w bobowskich szkołach.

Jest najbardziej doświadczoną bobowską koronczarką i prawdziwą mistrzynią koronki klockowej.

Mieszka w Obidzy, a właściwie na Obidzy. Dom postawił na ojcowiźnie. Pod samym niebem. Bieluteńki, biały. Pięknie go widać z pobliskich zboczy. W domu żona, dwie córki i… lada godzina okaże się kto jeszcze do tego domu przybędzie.
- Żona ma właśnie termin - mówi pan Władek i spogląda ku domowi.
Bacówka i łąki, na których prowadzi wypas, są po drugiej stronie doliny.

Urodził się w 1944 roku. W Krakowie ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych i Akademię Sztuk Pięknych (dyplom 1970 r. - i tu ciekawostka, o której mało kto wie - z tkaniny artystycznej).

Do Nowego Sącza "zaimportowała" go definitywnie żona, o której mówi z wielkim ciepłem: "moja Maja". Tuż po studiach zaczynał pracę jako plastyk-dekorator, później był nauczycielem plastyki w nowosądeckim I LO. Na szczęście, szybko się na nim poznano i w 1973 roku objął stanowisko dyrektora Biura Wystaw Artystycznych w Nowym Sączu, które mimo dziejowych wichrów i burz sprawuje po dziś dzień. Przez trzy kolejne kadencje był także przewodniczącym Oddziału ZPAP w Nowym Sączu.