MIODY POPIELOWSKIE
Z BORóW STOBRAWSKICH.
 Miody te posiadają niepowtarzalny smak i aromat, który zawdzięczają bogatym w rozmaitą roślinność lasom, rozmaitości pól uprawnych, a ich żywiczny aromat pochodzi z sosen rosnących na tutejszych piaskach.
Mają barwę od jasnokremowej do ciemno-pomarańczowej, przechodzącą w lekki brąz, w zależności od pożytku, z którego zostały pozyskane.
Są słodkie, ale nie mdłe, z wyczuwalnym delikatnym ostrzejszym posmakiem. Maja ciepły, miodowy zapach z nutą leśno-żywiczną, która ulega lekkim zmianom w zależności od okresu, w którym miód jest pozyskiwany.
Po skrystalizowaniu wyczuwalne są w nich niewielkie grudki.
W Popielowie bartnictwo istniało już w 1286 r., z tego bowiem roku pochodzi pierwsza pisemna wzmianka o miejscowości, w której czytamy: „książę wrocławski Henryk nadaje swojemu wiernemu dowódcy wojskowemu Ulianowi do Griszow między innymi prawo polowania, rybołówstwa, zakładania barci i czerpania miodu w lesie Leng nad Odrą, inaczej grabina, jak też łąki i lasy w Popielowie i Chróścicach”.
Tereny te otaczały wówczas gęste puszcze i brody rzeczne stanowiące granice nie do przebycia, a fakt prowadzenia tu pradawnej gospodarki pasiecznej potwierdza odkrycie, którego dokonano w 1901 r. w pobliskich Czarnowąsach. Podczas prac przy pogłębianiu Odry w pobliżu ujścia Małej Panwi odkryto część pnia bartnego. Badania znaleziska wykonane w 1961 roku określiły wiek barci na 2030 lat !!!
O tym, że okolica uważana była za miododajną świadczy również dokument spisany ręką Johanna Riem, mianowanego przez króla Fryderyka II nadinspektorem pszczelarstwa na Śląsku, mówiący iż: „lasy od Popielowa, a częściowo od Brzegu aż do Opola, są na ogół korzystne dla bartnictwa, jak i dla domowej hodowli pszczół, gdyż na polach uprawia się wiele gryki, a lasy dostarczają dużo wrzosów”.
Popielów położony jest 5,5 km na południowy wschód od Karłowic, w sąsiedztwie łąk i pól. Tu ksiądz dr Jan Dzierżon (powszechnie uważany za ojca nowoczesnego polskiego pszczelarstwa) miał swoja najstarszą pasiekę (pasieki zwano wówczas „pszczelnikami”) - Kabachy - założoną w 1835 r.
Dzierżon przeżył 49 lat w Karłowicach, należących do gminy Popielów.
Na tych ziemiach dokonywał swych odkryć i prowadził pasieki m.in. w Kurzeniach i Starych Kolniach.
Na bogactwo miodu w okolicach Popielowa nieoceniony wpływ mają lasy z alejami lipowymi, skupiskami akacji, malinami i jeżynami oraz - nadal rozdrobnione - pola uprawne, na których uprawiany jest rzepak, gryka i koniczyna czerwona, zaś skupiska dębów, często spadziujących, nadają popielowskim miodom specyficznego aromatu.
Na „Liście Produktów Tradycyjnych” od 14 listopada 2007 r.
Opracowanie - jph
na podstawie „Listy Produktów Tradycyjnych”
Foto: archiwum Urzędu Marszałkowskiego
Województwa Opolskiego | 
![[PARTNERZY]egory](http://www.potrawyregionalne.pl/media/Banners/egoryban.jpg)
