Trochę historii (rozdział wstępny)
Festiwal Loi Kratong jest celebrowany do dziś, a Sukothai jest jednym z najlepszych miejsc w Tajlandii, by go zobaczyć.
Rzeźbienie warzyw i owoców jest również wspomniane w poezji autorstwa króla Ramy Drugiego, który panował w latach 1808-1824. Pisał on o pięknie tajskich deserów i właśnie o modelowaniu owoców i warzyw.
Po rewolucji w roku 1932, kształtowanie owoców i warzyw przestało być tak popularne. Obawa przed całkowitym zanikiem tej sztuki spowodowała, że zaczęto uczyć jej w całej Tajlandii. W dniu dzisiejszym kurs ten można znaleźć w każdej szkole podstawowej (począwszy od 11 roku życia), poprzez szkołę średnią, i nawet studia, gdzie jest przedmiotem opcjonalnym. Sztuka rzeźbienia jest obecnie przekazywana obcokrajowcom i praktykowana na całym świecie, szczególnie przez kucharzy, chcących poprawić wizualne efekty przygotowywanych przez siebie potraw.
Każdy może dzisiaj doświadczyć tej zdumiewającej praktyki w hotelach, na statkach, w dowolnej tajskiej restauracji na całym świecie i w internecie. Coraz więcej ludzi codziennie odkrywa z zachwytem jej piękno, a wszystko to dzięki wyobraźni Nang Noppamart sprzed wieków.
Wyrafinowane rzemiosło rzeźbienia owoców i warzyw kształtowało się bardzo powoli, pozostając uzależniane od aktualnego dobrobytu mieszkańców kraju. W czasach dynastii Tang- (lata 618-906) i dynastii Song (960-1279), zdobienie jedzenia było już od dawna rozpowszechnione w Chinah. Przepiękne modele zwierząt i ludzi wykonane z owoców badź cukru, nie były wyłącznie widziane na bankietach wydawanych na dworze cesarza; w rzeczy samej, sztuka ta była uprawiana również przez klasę średnią.
Pomimo że sztuka zdobienia potraw zaczęła stawać się w miarę upływu czasu coraz subtelniejsza, bardzo rzadko można doświadczyć prawdziwego przełomu w tym zagadnieniu. Dlaczego jednak tak imponujące dekoracje pojawiły się na stołach już w czasach, gdy większość ludzi z trudem zdobywała jedzenie niezbędne do przeżycia?
Powód popularności rzeźbienia warzyw i owoców można znaleźć nie tylko w obfitości doczesnych produktów, ale również w potrzebie zachowania narodowej tożsamości. W czasach, gdy zachodnia kuchnia staje się coraz bardziej popularna w Japonii i Chinach, o wiele większą uwagę przywiązuje się do zdobienia tradycyjnych potraw, by podtrzymać ich narodowy status, oraz zwiększyć zainteresowanie klientów. Może to właśnie napływowi Zachodu powinniśmy zawdzięczać znaczącą promocję azjatyckiej sztuki zdobienia potraw.
Z punktu widzenia historii rzeźbienie owoców i warzyw ma swoje korzenie w czasach chińskich dynastii Tang i Song.
Życzę więc udanej zabawy i szybkiego osiągnięcia zamierzonego celu.
Rajmund Królik
< - - - - - Ksiegarnia internetowa
|