Rozdział I (fragment).
Symboliczny i moralny wymiar jedzenia w Biblii.
Wzmianki na temat spożywania pokarmów (jedzenia i picia) oraz obrazy związane z jedzeniem stanowią ważny motyw w Biblii. Można wskazać ok. 700 samych fragmentów wspominających o czynności jedzenia, nie licząc wzmianek o piciu. Biblijna opowieść o stworzeniu ukazuje człowieka jako istotę głodna, cały zaś świat jest jego pożywieniem. Spożywanie pokarmów w Biblii przypomina o podstawowej egzystencji człowieka: Ezaw najadł się i napił, a potem wstał i oddalił się (Rdz 25,34). Zdesperowany król Saul, który nie jadł przez cały dzień i całą noc, udał się do wróżki z Endor, by przepowiedziała mu przyszłość, ona zaś proponuje mu, by się wpierw posilił. Zabija pospiesznie tuczne cielę, piecze przaśne chleby i stawia przed Saulem i jego żołnierzami (1 Sm 28,20-25).
Ludzki głód i pragnienie, fizyczne i duchowe, to obrazy obecne zarówno w Starym, jak i Nowym Testamencie. Ludzie od początków istnienia poszukiwali możliwości zaspokojenia głodu fizycznego, jak i duchowego.
Wszelka praca człowieka - dla jego ust, a jednak żądza jego nie zaspokojona (Koh 6,7),
Człowiek biblijny doświadcza pragnienia na płaszczyźnie fizycznej i duchowej. Fizyczny apetyt jest czymś dobrym i jego zaspokojenie jest stosunkowo łatwe (chleb, mięso, jarzyny itd.). Jedzenie w Biblii w wymiarze fizycznym stanowi dowód Bożej opieki nad ludźmi i zwierzętami i obrazuje zależności stworzenia od Stwórcy (Ps 104,27-30), zaopatrzenia, przyjemności oraz zamierzonego porządku. W przepisach rytualnych Starego Testamentu nakazy pokarmowe stanowiły znak przymierza. Przypominały o fizycznym istnieniu narodu w świecie i były jednocześnie zapowiedzią duchowej rzeczywistości.
Wszystko to czeka na Ciebie, byś dał im pokarm w swym czasie. Gdy im udzielasz, zbierają; gdy rękę swą otwierasz, sycą się dobrami (Ps 104,27-28).
Barbara Szczepanowicz
| 
![[PARTNERZY]egory](http://www.potrawyregionalne.pl/media/Banners/egoryban.jpg)
