POTRAWY KOLOROWE.

Można też uwarzyć ryż wczoraj i na rano mieć gotowy, zimny. Teraz tylko mieć mięso mielone, najlepiej gulaszowe, w sklepie teraz zmielą jak chcesz i z jakiej tuszki chcesz, co za wygoda. Doprawiam mięso pieprzem, solą, czym kto lubi, raczej najpierw mieszam z ryżem, potem doprawiam...
O jej, już tyle godzin? Lepiej te gołąbki zwijać wieczorem, udusić, a rano tylko sos i odgrzewać. Całe główeczki kapusty włoskiej mam ukiszone w garze z kapustą krojoną. Obieram listki i teraz problem ugotować je, czy zawijać w surowe?
Jadłam w dalekich Szypliszkach malutkie gołąbeczki w surowych liściach dobrze uduszonych w rosole jagnięcym. Nadziane były samym mięskiem mielonym jagnięcym, ale to było dobre i inne niż nasze wszechpolskie.
Lepiej je obgotuję, wytnę żyły, roboty z tym tyle, jeszcze zwinąć, udusić w rosole z dużą ilością cebuli, z grzybkami.
Górolecki-gaździny przyrządzają gołąbki w liściach kapusty zwykłej białej i potem duszą w 
kwaśnicy, dobre!

Śnieg biały, w kuchni pachnie, telewizor śpiewa, politycy podgryzają sobie gardła, a internetu nie ma od rana. Nie ma i już. Co tam gaździna gdzieś pod Gorcami z uciapkanymi sosem ręcami,
którymi klapka, ciapka w klawisze i białe wiersze o żarciu pisze...

- Hej, z kim gadasz?
- Ja? Z nikim.
- Jak to z nikim? Przecież słyszę z drugiej izby, drzesz się głośniej niż telewizor!
- Oj, pewnie rozmawiałam sama ze sobą. Proszę do stołu! Zrobiłam wspaniałe gołąbki, z przepisu pana Horwatha!
- Takie? Kwaśne, twarde, małe, sos ma być pomidorowy, a liście kapuściane miękkie i...
 

Ho, ho, ho! Kobieto, gosposiu, kucharko... Nie dogodzisz choćbyś serce gotowała w garnku.
Swoje oczywiście.

Tak to jest, potrawy muszą być kolorowe, urozmaicone. Wiesz, jeśli podaję zupę jasną i jałową to na drugie ciemny sos, lub czerwone mięso, albo panierunek kolorowy. Jeśli zupa jest kolorowa i 
tłusta, drugie danie może być lżejsze, mączne, zapiekanka jakaś, placki, blinki.
Oj, przepraszam, wczoraj była zupa „biała” koperkowa i dziś znów zrobiłam „białą” i tak samo mdłą-krupnik...

- Pierwsze słyszę, co to ma do czego? Czy biała czy czerwona, słodka czy kwaśna , grunt ze sie do zjeść. Mos babko problema!

No i masz. Ale o kolorowych potrawach i tak sobie pogawędzę sama ze sobą w następnym gwarzeniu.

Czasem wydajemy uczty dla kolesiów-dziadków, których przeraża dekoracja z marchewkowych i buraczkowych kwiatuszków, cebulowych tulipanów, jeżyków jajkowych. Pan doktor od komputra przyjdzie za chwilę, podam mu śledzia po japońsku! Ha! Po japońsku! O efektach pogawędzimy nieskorzyj.

Pozdrowionka.


Wanda Czubernatowa - potrawyregionalne.pl
© JM Media 2011. All rights reserved.