Strój męski: płócienna koszula, sukienne, białe spodnie tzw. portki bukowe, zdobione trójpętlicową zieloną parzenicą, skórzany, szeroki pas tzw. pas bacowski, kierpce i filcowy kapelusz z szerokim rondem. Na wierzch zakładano, sięgającą kolan, gunię z brązowego sukna, zdobioną na przodach i kołnierzu wyszyciami z dominującym kolorem czerwonym.
Strój kobiecy: płócienna koszula, sukienny gorset z lelują - wyszytą gałązką kwiatową, biała haftowana halka widoczna spod spódnicy, spódnica z tzw. druku - lnianej tkaniny farbowanej na granatowo, z drobnym, białym wzorem i zapaska wykonana z tego samego materiału. W użyciu były także spódnice grubsze, jednokolorowe - zdobione u dołu taśmą i jadwiśki - kaftaniki dopasowane do figury. Na nogach kierpce.
Mężatki wkładały na głowy płócienne czepki i chustki, a zamożne gaździny nosiły korale z metalowy krzyż wysadzany koralami i sznury korali.
Zimą kobiety i mężczyźni nosili brązowe kożuchy i półkożuszki obszyte czarnym barankiem.
Głównym źródłem utrzymania Babiogórców był sezonowym wypasie stad na halach i polanach, hodowla owiec i bydła, rolnictwo, praca przy wyrębach lasów oraz spław drewna.
W folklorze muzycznym i słownym dominują wątki pasterskie i zbójnickie. Tradycyjnej kapeli (skrzypce prym i sekund oraz basy) często towarzyszyły dudy. W sztuce ludowej zwraca uwagę bogata snycerka, zdobnictwo ciesielskie, intarsje z kolorowego drewna, którymi dekorowano stoły oraz rzeźba sakralna w drewnie i białe hafty.
(oprac.: hth) | 
![[PARTNERZY]egory](http://www.potrawyregionalne.pl/media/Banners/egoryban.jpg)
