Liście przypominają natkę pietruszki. Drobne, kuliste koszyczki kwiatowe mają specyficzny, ostry, korzenny zapach.
W starożytnym Egipcie związana była z kultem Izydy. W Rzymie była składnikiem napojów podawanych zwycięzcom zawodów.
Współcześnie dodawana jest do wermutów.
Stanowiła też podstawę absyntu (wódki piołunówki), którego produkcji zakazano ze względu na szkodliwość dla zdrowia.
Zastosowanie
Świeże, siekane listki - do podniesienia smaku pieczeni (szczególnie wieprzowej) oraz aromatyzowania peklowanego mięsa.
Ogólnie - do wzbogacenia smaku tłustych i ostrych potraw.
Suszone kwiaty - do przyprawiania zup jarzynowych.
W mieszankach z innymi ziołami - do produkcji korzennych win i niektórych domowych nalewek
Dawniej dodawana do piwa, zamiast chmielu.
W medycynie ludowej wywary z piołunu stosowano na apatyt. Zwalczano nimi także (stosując zewnętrznie) wszy i świerzb.
|