To dzień symbolizujący wejście chrześcijan w czas pokuty i rozmyślania, wstrzemięźliwości i umartwień, kojarzy się z symbolicznym posypywaniem głowy popiołem. Ten prastary obyczaj już w czasach Starego Testamentu symbolizował pokutę oraz żałobę. W kościele katolickim Środa Popielcowa rozpoczyna czas Wielkiego Postu, trwający aż do Niedzieli Wielkanocnej. Tego dnia podczas nabożeństw kapłani posypują głowy wiernych popiołem, czyniąc znak krzyża, wypowiadając formułę:  Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz .

Chyba już nigdzie nie praktykuje się dwóch staropolskich zwyczajów wyznaczających początek Wielkiego Postu. Jeśli jesteśmy w błędzie,  prosimy Interautów o sygnały.
Podczas ostatniej (wtorkowej) karnawałowej zabawy, z  wybiciem północy, gospodarz wnosił między hulających szkielet śledzia przytwierdzony na patyku. Wygłaszał też na tę okoliczność specjalną orację. Tak obwieszczano nastanie środy popielcowej i Wielkiego Postu. Cichł zgiełk, przerywano zabawę. Rozpoczynało się czterdziestodniowe umartwianie, wnosząc na stoły cienki żur.
Na Kujawach szkielet śledzia (symbol ostatniego dnia karnawału) zawieszano u sufitu już wtorkowego poranka.

Folder wydany przez Starostwo Powiatowe w Przemyślu, który właśnie dotarł do redakcji, nosi tytuł „100 Podkarpackich produktów tradycyjnych”. W skrótowej formie prezentuje wszystkie produkty i potrawy zarejestrowane przed Podkarpacie (do maja 2011 r.) na „Liście Produktów Tradycyjnych” prowadzonej przez Ministerstwo Rolnictwa.
Telegraficzny skrót opisów ma swoje wytłumaczenie, bowiem publikacja przynosi je także w języku angielskim, niemieckim i rosyjskim.

Po raz czwarty o  puchar „Złotej Korony” dla najlepszego dania kuchni polskiej rywalizować będą  na zamku w Pułtusku dwuosobowe ekipy kucharskie profesjonalistów i uczniów szkół gastronomicznych. Organizatorem ogólnopolskiego konkursu, mającego na celu propagowanie polskiej sztuki kulinarnej, łączenie kulinarnych tradycji ze współczesnością i promocję producentów polskiej żywności, jest Stefan Birek - szef kuchni Hotelu Lord, wspierany organizacyjnie przez hotel   „Zamek” w Pułtusku, Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” Dom Polonii i merytorycznie przez „Quality Culinary Club”. Rywalizacja odbędzie się 19 maja br., ale już trwa przyjmowanie zgłoszeń ekip kucharskich.

Czym smakowitym pożegna karnawał Wanda Czubernatowa?
Już zdradzamy... duszoną sarniną marynowaną uprzednio w zsiadłym mleku, polaną warzywnym sosem, wzbogaconym aromatem mirabelek.
Ach, te mirabelki od naszej Gaździny!
Na przełomie lipca i sierpnia „wchodzą” do jej pokoju przez okno, kusząc zmysły.
W naszej redakcyjnej piwniczce ostał się jeszcze jeden słoiczek mirabelkowego powidła z rabiańskich, żółtych śliweczek. Żal było naruszać, więc może na pożegnanie karnawału... ?

Dlaczego Kraków zajmuje szczególne miejsce na „mapie” polskich obyczajów karnawałowych?

Co wspólnego z końcem czasu radości, zabaw i hulanek mają krakowskie przekupki?
Kim był „Comber”?
Dlaczego każdy, kto nosił portki, musiał w okolicach krakowskiego rynku mieć się na baczności we wtorek poprzedzający Popielec i czym było „combrzenie”?
Współcześnie „babski comber”, do niedawna niemal zupełnie zapomniany obyczaj, jest wesołym kobiecym spotkaniem z jadłem i napitkami - szczególnie popularnym na Śląsku, a panie bawią się bez panów (może w „odwecie” za ich nieobecność w tradycyjnej, barbórkowej „karczmie piwnej”?).

W pierwszej połowie lutego br. na „Listę Produktów Tradycyjnych” prowadzoną przez Ministerstwo Rolnictwa przybyło 11 wpisów rejestracyjnych.
Znajduje się na niej już 948 produktów i potraw.

Po cztery rejestracje dokonały  Lubelszczyzna oraz Podkarpacie, zaś po jednej: śląskie, mazowieckie i kujawsko-pomorskie.

Podkarpackie umacnia się na trzeciej pozycji w naszym nieformalnym rankingu najsmaczniejszych polskich regionów.

Sroga zima, z iście syberyjskimi mrozami, powoli nas - miejmy nadzieję - opuszcza. Lada dzień do naszych okien powinno zapukać przedwiośnie.
To - jak pisze Babcia Alina - ... trudny czas. Łatwo zapadamy na różnego rodzaju dolegliwości, mamy ochotę na więcej snu i czujemy się osłabieni. Po zimie to zjawisko normalne.

W „Poradniku” dzisiaj m.in. jak zgubić zbędne kilogramy oraz czy lepiej zaufać tabletce, czy też naturze?

Jeszcze nie tak dawno stanowiły nieodłączny element krajobrazu polskiej wsi. Były niemal przy każdej zagrodzie. Ich białe stada ozdabiały brzegi wielu rzek, jezior i stawów. Przed kolejną akcją „Gęsina na Świętego Marcina”, której finał nastąpi w listopadzie br., samorząd województwa kujawsko-pomorskiego rozpoczyna działania mające na celu odtworzenie przyzagrodowego chowu gęsi i zaprasza na cykl szkoleń zorganizowany wspólnie z Sekretariatem Regionalnym Krajowej Sieci Obszarów Wiejskich oraz Kujawsko-Pomorskim Ośrodkiem Doradztwa Rolniczego.
Pierwsze spotkanie  już w najbliższy poniedziałek (20 lutego), w Dąbrowie Chełmińskiej w powiecie bydgoskim.

Producenci krupnioka śląskiego przyspieszają zabiegi o objecie go unijną ochroną prawną i nadanie mu  „Chronionego Oznaczenia Geograficznego” (ChOG). Podczas spotkania, które odbyło się w śląskim urzędzie marszałkowskim, powołano grupę roboczą odpowiedzialną za wszelkie przedsięwzięcia związane z rejestracją.
Pierwszym, najważniejszym krokiem będzie założenie grupy producentów (podmiotu), która złoży wniosek o rejestrację produktu w systemie unijnym.
Kolejny krok to określenie obszaru wytwarzania krupnioka, ustalenie dokładnej specyfikacji produktu oraz udokumentowanie historii, znaczenia i związku z obszarem wytwarzania.

Finał staropolskiego karnawału, zabaw, tańców, uczt, maskarad i pięciodniowego obżarstwa, przed mającą nastąpić pokutą połączoną z 40-dniowym postem, wyznacza  w Polsce, od wielu już wieków,  tłusty czwartek.
Pierwotne znaczenie słowa „karnawał”, które pojawiło się w języku polskim z końcem XVII wieku, odeszło jednak w niepamięć…
Czas swawoli przed Wielkim Postem zwano w ludowej obyczajowości  zapustami, zapustem lub mięsopustem - pisał w „Encyklopedii staropolskiej  ilustrowanej” wybitny etnograf i historyk Zygmunt Gloger.

Tłusty czwartek bez pączków? W polskiej tradycji to absolutne niemożliwe!
Jak mówią statystyki, tylko tego jednego, jedynego dnia przeciętny Polak zjada ponad 2,5 pączka, a zatem nasi dzielni cukiernicy muszą przygotować ich ponad 100 milionów!!!
Tradycję zjadania, pałaszowania, pochłaniania, a nawet pożerania pączków, wzmaga przesąd mówiący, że jeśli ktoś w tłusty czwartek nie zje ani jednego, przez cały rok nie będzie się mu wiodło. A są przecież jeszcze chrusty (Jak sie łomiom chrusty, nic... ino zopusty -  zauważa Wanda Łomnicka-Dulak w „Przypowiydkach zopuśnych”), faworki, róże karnawałowe i inne karnawałowo-ostatkowe smakowitości.